Stopa końsko-szpotawa to wada wrodzona charakteryzująca się podeszwowym zgięciem stopy (w dół, w kierunku podłoża) oraz przywiedzeniem przodostopia (wypukłość brzegu bocznego stopy). Stopa końsko-szpotawa to deformacja, za którą w połowie przypadków odpowiadają malformacje kostne. Wywołane są one przez pierwotne zaburzenie Krzywica u niemowląt i dzieci - leczenie. Leczenie krzywicy polega na podawaniu dziecku witaminy D3 w odpowiednich, ustalonych przez lekarza dawkach. W czasie terapii należy zadbać, by w diecie nie zabrakło tłuszczów, gdyż są one niezbędne do wchłaniania witaminy D. Na efekty terapii trzeba czekać nawet kilka miesięcy. Jak zapisać dziecko do przedszkola publicznego – krok po kroku 31.08.2023 Dziecko krzywi stopę do środka – o czym to świadczy? 17.03.2023 Kup ochraniacz na stopę w kategorii Korektory postawy na Allegro - Najlepsze oferty na największej platformie handlowej. skręcających stopę do środka, mięśnie łydki, mięśnie wyprostne kolana i mięśnie wyprostne stawu biodrowego. Noga kroczna jest ugięta w stawie skokowym, kolanowym i biodrowym. Na niej spoczywa ciężar ciała. Ugięcie w powyższych stawach re­ gulują nam mięśnie łydki, czworogłowy uda oraz mięsień po­ śladkowy wielki. Zauważmy, w jaki sposób dziecko ułożone jest w łonie matki. Skrzyżowane, podkurczone nóżki. Koślawość kolan - skierowanych do środka najbardziej widać w pierwszym etapie stawania na obie nogi. Jeśli po ukończeniu 2 lat dziecko nadal kieruje stopy do wewnątrz, należy skontaktować się z lekarzem. Według niektórych statystyk występuje nawet u 65% dzieci po 3 roku życia. Krzywe nogi u niemowlaka mogą też być szpotawe, co jest przeciwieństwem koślawości. W ułożeniu tym między kolanami znajduje się odstęp, mimo że stopy ułożone są blisko siebie. Dziecko ze szpotawymi nogami ustawia kolana na zewnątrz względem osi nóżek. Moje dziecko ma płasko koślawe stopy Często stawianą diagnozą w gabinecie lekarskim jest stopa płasko - koślawa u dziecka. Czym ona się objawia? Najczęściej u dziecka zauważamy, że przyśrodkowa część stopy (łuk podłużny) jest bardzo blisko podłoża, wręcz do niej przyklejony. Kolejną rzeczą jaka zauważamy to, że pięta dziecka "wykrzywia się " bardzo do środka Powolne przejście do siadu na pięty tzw. ukłon japoński. Wysunięcie rąk do przodu i opad tułowia w przód do pozycji Klappa. W pierwszym wariancie stabilizujemy ręce, w drugim miednicę. Ćwiczenie 10. Siad prosty rozkroczny, ramiona w górę. Skrętoskłon do lewej nogi z równoczesnym dotknięciem oburącz za stopę, wyprost. Pierwsze buty warto kupić dziecku dopiero wtedy, gdy zaczyna ono stawiać swoje pierwsze kroki. Przy ich wyborze porzućmy stare teorie o stabilizującym zapiętku i cholewce, a zaufajmy najnowszym badaniom, które mówią o tym, że buty początkowe powinny: zginać się tam, gdzie ludzka stopa, czyli w kostce oraz mniej więcej w ⅓ OlH3Q0D. Rozwój stóp dziecka to skomplikowany proces, podczas którego mogą występować chwilowe odchylenia od normy. Rozwijają się mięśnie, rosną kości, zmienia się cały kostny układ, proporcje ciała. To wszystko wpływa na to, jak dziecko stawia stopy. Małe dziecko chodzi odmiennie od dorosłego człowieka. Kiedy dziecko zaczyna chodzić? Pamiętajmy, że każde dziecko zaczyna chodzić w innym czasie. Zazwyczaj dziecko stawia pierwsze kroki na przełomie 12-15 miesiąca życia. Pamiętajmy jednak, że pierwsze kroki maluch może postawić wcześniej (9-10 miesiąc) lub później niż we wskazanym okresie. Najważniejsze, by wszelkie wątpliwości konsultować z lekarzem specjalistą i pod żadnym pozorem nie wymuszać u dziecka postawienia pierwszych kroków! Jak pomóc dziecku chodzić? Dziecko, w odpowiednim dla niego tempie, musi zaliczyć wszystkie etapy poprzedzające postawienie pierwszego kroku - tak małego dla dziecka, a tak dużego dla czekających na niego z utęsknieniem rodziców. Elementy takie jak pełzanie, potem czołganie, następnie raczkowanie i stopniowe wznoszenie ciała do pozycji pionowej przy trzymaniu się mebli jest niezbędne, aby przygotować ciało do trudnej sztuki chodzenia. Mięśnie muszą być odpowiednio silne. Dziecko stojąc przy meblach uczy się balansu ciała i utrzymywania równowagi - upadki są tu konieczną nauką na błędach. Maluch musi nauczyć się bezpiecznego siadania w momencie, gdy czuje się zmęczony. Aby z kolei bezpiecznie siadać, bez charakterystycznego "pacnięcia" na pupę, musi też nauczyć się kucać. Swoją drogą, my, dorośli, także zapominamy o terapeutycznej roli kucania. To świetna dla naszego kręgosłupa, relaksująca pozycja po całym dniu siedzenia, które nie jest dla naszej sylwetki naturalne. W czasie nauki stawiania pierwszych kroków przez pociechę pamiętajmy, by odpowiednio zabezpieczyć wszelkie ostre, niebezpieczne krawędzi podczas tej żmudnej nauki, ale nie wyręczajmy dziecka - nie podnośmy go do pozycji pionowej na siłę, nie wsadzajmy do chodzika. Ważne w nauce chodzenia jest także obuwie - naukę chodzenia warto rozpocząć w antypoślizgowych skarpetkach lub butach z elastyczną, lekką, antypoślizgową podeszwą. Buty do nauki chodzenia nie powinny w żaden sposób krępować naturalnych ruchów stóp. Czubki w bucikach do nauki chodzenia powinny być odpowiednio szerokie i wysokie, aby dziecko mogło w nich swobodnie poruszać palcami. Wachlarzowy rozstaw palców nie tylko zapobiega odparzeniom, ale jest niezbędny do prawidłowego rozwoju stóp - dziecko unosząc i kurcząc paluszki łapie równowagę na swoich słabych jeszcze nóżkach. Najważniejszy w nauce chodzenia u dziecka jest etap dostawiania nogi do nogi przy meblach - od tego momentu do postawienia pierwszego kroku "bez trzymanki" może minąć nawet kilka miesięcy. Dziecko uczy się w tym czasie prawidłowego ułożenia miednicy, równomiernego obciążenia każdej kończyny, rozwija także wyobraźnię przestrzenną i uczy się na błędach, rozwijając wewnętrzną motywację do podejmowania prób po upadku. Jak nie zaszkodzić dziecku w nauce pierwszych kroków? Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak kluczowy jest dla późniejszych wad rozwojowych, najwcześniejszy etap - nauki chodzenia. Nieodpowiednie obuwie, chodzik, zmuszanie do chodzenia dziecka, które bezwładnie rusza nóżkami, nie potrafiąc jeszcze samodzielnie złapać równowagi - to najczęstsze błędy. Dziecko, które zbyt wcześnie chodzi z pomocą rodzica tylko rusza nogami - ma to, uwierzcie, mało wspólnego ze świadomym chodzeniem... ;-) Dziecko nie zwraca uwagi jak stawia stopy, nie uczy się równowagi, bo wie, że niezależnie od postawionego kroku i tak jest trzymane za ręce i nie przewróci się. Podczas takich "nauk" może utrwalić w sobie nieprawidłowe wzorce ruchowe. A chodzik? Nieprawidłowe ustawienie miednicy, nieprawidłowe odpychanie się palcami, które nie ma nic wspólnego z chodzeniem, dodatkowo uczy dziecko złego wzorca stawiania stóp. Nie potrzebuje utrzymywać równowagi. To najważniejsze kwestie, przez które chodzik nie powinien już pojawić się w żadnym domu małego dziecka. Dziecko stawia nóżkę do środka Krzywe stopy, ustawione do wewnątrz, to naturalne, fizjologiczne ustawienie stóp u dzieci między osiemnastym a dwudziestym czwartym miesiącem życia. Zauważmy, w jaki sposób dziecko ułożone jest w łonie matki. Skrzyżowane, podkurczone nóżki. Koślawość kolan - skierowanych do środka najbardziej widać w pierwszym etapie stawania na obie nogi. Jeśli po ukończeniu 2 lat dziecko nadal kieruje stopy do wewnątrz, należy skontaktować się z lekarzem. Na wcześniejszą konsultację zdecyduj się, jeśli zauważysz, że Twoje dziecko stawia jedną stopę notorycznie inaczej, niż drugą (np. koślawi tylko jedną stópkę), lub jeśli widzisz, że to ułożenie stóp sprawia mu dyskomfort, jeśli wręcz potyka się o swoje stópki, lub podczas chodzenia wykonuje ruch przypominający zamiatanie podłogi. Prócz tych sytuacji, lekkie koślawienie stóp u dziecka między 18 a 24 miesiącem życia jest fizjologiczne i wynika ze zwiększonego skręcenia szyjki kości udowej u niemowląt. Podczas ruchu, ćwiczeń, chodzenia, kąt ten zmniejsza się a stopy zaczynają układać się prosto. Koślawość kolan i pięt - jakie buty? Podstawą rehabilitacji nieprawidłowości w postaci koślawości kolan i pięt jest regularne ćwiczenie mięśni. Wiele ćwiczeń znaleźć możemy w Internecie, zazwyczaj jednak lekarz specjalista informuje rodziców o zestawie ćwiczeń dla konkretnego dziecka. Ważne jest obuwie - koślawość kolan polega na charakterystycznym ustawieniu kolan, które sprawia, że nogi układają się w znak X. Koślawość kolan powoduje z kolei koślawość stóp. Jak rozpoznać koślawość stóp? Obejrzyj, w jaki sposób ściera się podeszwa w butach dziecka. Jeśli buty zdecydowanie mocniej ścierają się po wewnętrznej stronie, może to wskazywać na wspomnianą wadę. Buty dla dziecka z koślawością powinny przede wszystkim stabilizować nogi w prawidłowym ułożeniu, przydatny jest tu więc wyższy, sztywny zapiętek w butach dla dzieci, zapobiegając nadmiernemu opadaniu stopy do środka. Podeszwa powinna posiadać tzw. obcas Thomasa w kształcie charakterystycznego klina. Może on być supinujący (dla koślawości stóp) lub pronujący (odwrotnej sytuacji - gdy nogi dziecka wyginają się do zewnątrz, tworząc łuk). Obcas taki odciąża wewnętrzną stronę stóp. Pamiętajmy, że nie każda wada wymaga obuwia ortopedycznego - nie kupujmy takich butów bez konsultacji z lekarzem. Wiele nieprawidłowości można cofnąć ćwiczeniami i butami profilaktycznymi - takimi, które zapobiegają, są uniwersalne, dla każdego dziecka. To buty z elastyczną podeszwą, szerokimi noskami, usztywnianym zapiętkiem. Buty takie posiadają profilowaną wkładkę - anatomiczne zgrubienie na wkładce zmusza stopę do odpowiedniej pracy, przyczyniając się do zapobiegania płaskostopia. Zdrowe buty dla dzieci Buty i kapcie Slippers Family to obuwie dla każdego dziecka w wieku 1-10 lat. Elementy profilaktyczne dbają o prawidłowy rozwój stóp. Dzięki obcasowi Thomasa, są szczególnie polecane u dzieci z tendencją do koślawienia stópek do środka. Szerokie noski w butach dziecięcych, zakryte aby chronić palce podczas zabawy. Elastyczna, niebrudząca podeszwa sprawia, że są idealnymi kapciami do przedszkola, żłobka, domu. Naturalne materiały dbają o prawidłową cyrkulację powietrza w butach. Buty dla dzieci z wkładką profilowaną przeciw płaskostopiu. Sztywny zapiętek zapobiega nieprawidłowemu siadaniu, stabilizuje pięty dziecka w odpowiedniej, prostej pozycji, jednocześnie nie krępując ruchów stopy dzięki super elastycznej, kauczukowej podeszwie. A do tego łatwo zakładane, dzięki zapięciu na rzep. W ten sposób możesz nauczyć dziecko samodzielnego ubierania się. Kto powiedział, że zdrowe buty muszą być nudne? Wybierz swój ulubiony motyw - jednorożce, superbohaterowie, zwierzęta, printy z pazurem i złote, magiczne motyle na naszych kultowych kapciach Flami... Dla starszych dzieci wybierz tenisówki na rzep lub z gumką - modne buty do szkoły dla chłopca i dziewczynki. Każda para butów została zrobiona ręcznie, przez mistrzów szewskich z wieloletnim doświadczeniem, w naszej manufakturze w polskich górach. Masz wątpliwości, jaki model lub rozmiar wybrać? Zapytaj naszych konsultantów, którzy z chęcią udzielą Ci pomocy, byście wybrali razem najlepsząparę butów dla Twojego dziecka. Zobacz ile można się o sobie dowiedzieć ze zwykłych wykroków Gdy rozpoczynam współpracę z nowym podopiecznym muszę jak najlepiej poznać jego ciało, ograniczenia, słabe punkty, to nad czym będziemy pracować. Dopiero wtedy mogę wziąć się za układanie planu treningowego. Zazwyczaj jest on wypadkową moich spostrzeżeń i celów klienta. Jednym z zadań które podopieczny dostaje do wykonania na pierwszym spotkaniu jest seria wykroków, ze zwiększającą się dynamik... Czytaj więcej W tym artykule w przystępny sposób przekaże Ci informacje na temat: – stawia stóp (nóg) u dzieci do środka, – Przyczyn tego problemu, – Rehabilitacji i ćwiczeń – Rokowań i wskazówek niezbędnych do poprawy sprawności :) Gołębim chodem nazywamy chód podczas, którego dziecko ustawia stopę (nóżki) do środka a pięty na zewnątrz. Często w przypadku tego typu chodu dziecko potyka się o własne nogi lub podłoże. Problem dotyczy dużej grupy dzieci i może dotyczyć jednej lub obu kończyn dolnych. Trochę o anatomii w przypadku stawiania stóp (nóg) do środka Około 5-6 roku życia kończyny dolne dziecka powinny być ustawione w prawidłowej osi. Gdy spojrzymy na dziecko z przodu, fizjologiczna oś tworzy linię prostą, ustawioną prostopadle do podłoża, przechodzącą przez środek stawów: biodrowego, kolanowego oraz skokowego. Podczas chodu rzepka (część kolana wysunięta najbardziej do przodu) powinna znajdować się na środku kolana, a stopa i palce powinny być skierowane delikatne na zewnątrz. Dla większości rodziców chód ze stopami (nóżkami) do środka kojarzy się z dysfunkcją stóp, jednak w większości przypadków za tego typu wzorzec odpowiedzialna jest ruchomość i funkcja stawów biodrowych. U niemowląt występuje zwiększone skręcenie szyjki kości udowej. Kiedy dziecko opanowuje umiejętność chodu, biegu czy skakania wartość skręcenia zmniejsza się. Dlatego też w pierwszych latach chód ze stopami skierowanymi do środka jest normą. Z biegiem czasu, jeśli rozwój przebiega prawidłowo przodoskręcenie szyjki kości udowej zmniejsza się, dlatego około 7-10 roku życia stopy podczas chodu powinny ustawiać się równolegle lub delikatnie na zewnątrz. Kiedy u dziecka pomimo upływu czasu chód nie poprawia się, jest to czas na rozpoczęcie diagnostyki. Należy pamiętać, że brak reakcji może skutkować utrwaleniem się nieprawidłowego wzorca chodu i możliwymi przeciążeniami w obrębie stóp, stawów kolanowych, obręczy biodrowej oraz kręgosłupa. Więcej o objawach Dzieci chodzące w rotacji wewnętrznej bardzo często preferują siad w literę „W”. W tej pozycji dziecko ma skręcone stawy biodrowe do wewnątrz, gdzie podudzia skierowane są na zewnątrz. W skrajnych przypadkach dziecko potrafi zgiąć stawy kolanowe względem ud pod kątem 90 stopni do boku. Taką sytuację nazywamy już siadem patologicznym, którego nie są w stanie wykonać zarówno dzieci jak i dorośli, u których stwierdza się prawidłowo wykształcone stawy biodrowe. Podczas innych aktywności dziecka np. przysiad czy wchodzenie po schodach bardzo często kolana schodzą się do Przykład koślawości kolan, która może mieć wpływ na ustawienie stóp do środka. Przyczyny stawiania stóp (nóżek) do środka Jedną z głównych przyczyn stawiania stopy do środka jest niewystarczająca stabilność układu ruchu i dysbalans mięśniowy w obrębie tułowia oraz kończyn dolnych. Może to być szczególnie nasilone u dzieci, które nie lubią aktywności ruchowej. U takich dzieci często widać wystający brzuch, odstające łopatki, zgarbiona sylwetkę co pośrednio przekłada się na chód w rotacji jednak także inne czynniki, które mogą mieć wpływ na ten problem. Zaliczyć do nich możemy: dysplazję stawu biodrowego (wada wrodzona polegająca na nieprawidłowej budowie panewki stawu biodrowego)złe nawyki postawy (ulubiona pozycją siedzenia w kształcie litery „W” gdzie podudzia skierowane są na zewnątrz). Taka pozycja będzie sprzyjała nieprawidłowej funkcji stawu biodrowego a wzrost kostny może utrwalać wadęnadmierne przodoskręcenie szyjki kości udowejduże napięcie mięśniowe w obrębie obręczy biodrowej w wyniku uprawiania sportuFot. Siad w literę W jako jeden z czynników mogących mieć wpływ na ustawienie stóp. Kolejną przyczyną stawiania nóżek do środka może być skręcenie kości piszczelowych do wewnątrz. Piszczel skręca się wtedy wokół własnej osi, jednak nie jest to częsty przypadek. Przyczyną chodu ze stopami do środka mogą być również dysfunkcje w obrębie samych stóp. Przykładem takich zaburzeń jest stopa końska oraz stopa sierpowata. Objawiają się one przywiedzeniem przodostopia, czyli zwróceniem palców do wewnątrz, skróceniu wewnętrznej i rozciągnięciu zewnętrznej krawędzi stopy. Czynnikiem, który dodatkowo może wpływać na wadliwe ustawienie stóp podczas chodu jest nieprawidłowy dobór obuwia (zbyt sztywna podeszwa lub zbyt ciężki but). W takiej sytuacji ruchomość stawów jest ograniczona przez co organizm próbuje zmienić wzorzec chodu. Diagnostyka W przypadku nieprawidłowego wzorca chodu niezmiernie ważne jest ustalenie dokładnej przyczyny problemu. Diagnostyka powinna się rozpocząć od dokładnego wywiadu dotyczącego przebiegu ciąży, porodu, wczesnego etapu rozwoju oraz sposobu w jaki dziecko lub siedzieć. Podczas badania powinno się ocenić ruchomość stawu biodrowego, stawu kolanowego oraz stawów stopy. Ponadto ważna jest ocena osi obciążenia kończyny dolnej. Niestety w praktyce wielu lekarzy bagatelizuje ten problem, co może mieć wpływ na odpuszczenie jakiejkolwiek terapii. W celu uzupełnienia diagnostyki lekarz może skierować na badanie RTG, w celu oceny struktur kostnych, które mogą być odpowiedzialne za powstanie problemu. Jakie leczenie kiedy dziecko stawia stopy (nóżki) do środka? Dla uzyskania korekcji wzorca chodu należy rozpocząć od poprawy ruchomości stawu biodrowego, stawu kolanowego oraz stawów stopy. Dodatkowo należy zrównoważyć dysbalans mięśniowy jeśli wzorzec rotacji wewnętrznej istnieje już dłuższy czas. Fizjoterapeuta może wykorzystać do tego techniki terapii manualnej, masaż mięśniowo-powięziowy oraz ćwiczenia rozciągające. Głównym celem terapii jest nauka obciążania kończyn dolnych w prawidłowej osi (w pozycji stojącej, palce skierowane delikatnie na zewnątrz). Trening powinien się rozpocząć od prostych ćwiczeń w pozycji stojącej. Z czasem ćwiczenia można utrudnić poprzez dodanie różnych bodźców (wykonywanie dodatkowych ruchów rękami, rzucanie piłki). Dalszym utrudnieniem będą ćwiczenia dynamiczne (najlepiej podczas zadań ruchowych przypominających codzienną aktywność w domu lub na placu zabaw). W procesie leczenia pomocne są ćwiczenia z wykorzystaniem czucia głębokiego. Dzięki nim dziecko jest w stanie bez kontroli wzroku nauczyć się prawidłowego ustawienia kończyn dolnych oraz doskonale wie, kiedy ustawienie jest nieprawidłowe. Wpływa to na efektywność oraz przyspiesza tworzenie właściwego schematu ciała. Gdy dziecko opanuje proste czynności pomocne jest wykorzystanie dodatkowych przyborów taki jak dyski sensoryczne, trampolina, równoważnie. W celu korekcji chodu niezmiernie ważne jest zwrócenie uwagi na ulubiony wzorzec siadu dziecka. Podczas rehabilitacji należy wykonywać część ćwiczeń w pozycji siadu skrzyżnego (po turecku) oraz siadu z piętami złączonymi z przodu ciała. Tego typu siad powinien być również preferowany przez dziecko w czasie wolnym. W trakcie leczenia niezwykle istotne powinny być ćwiczenia domowe. Jeśli dziecko będzie wykonywało ćwiczenia tylko podczas terapii (raz lub dwa razy w tygodniu) to osiągnięcie poprawy będzie bardzo ciężkie. Jeśli przyczyną problemu jest słaba siła i stabilność mięśniowa to warto uzupełnić ćwiczenia o pracę nad stabilizacją centralną. Polega ona na treningu mięśni głębokich miednicy i tułowia wpływających na kontrolę ustawienia kończyn dolnych. Dla dziecka korzystna będzie też wszelka aktywność ruchowa podczas zajęć dodatkowych, Jednak w tym przypadku fizjoterapeuta powinien przeanalizować aktywność dziecka i wydać opinię na temat korzyści i zagrożeń nowych zajęć ruchowych. Jeśli nieprawidłowy chód jest objawem uszkodzenia układu nerwowego konieczna może okazać się konsultacja z fizjoterapeutą pediatrycznym zajmującym się zaburzeniami Przykład ćwiczenia, którego celem jest nauka obciążenia kończyn dolnych w prawidłowej osi Zaopatrzenie ortopedyczne – zobacz jaki sprzęt polecam do ćwiczeń i rehabilitacji? Nie trać czasu na szukanie kliknij na link i przejdź od razu do mojego Sklepu – Jeśli do stawiania stóp do środka przyczynia się nieprawidłowa oś stóp pomocne mogą się okazać wkładki ortopedyczne.– Do wzmacniania kończyn dolnych bardzo przydatne mogą być taśmy oraz piłki– Do ćwiczeń równoważnych i treningu stabilności i prawidłowej osi pomocne będą poduszki sensoryczne– Dla komfortu ćwiczeń zawsze warto pomyśleć o macie do ćwiczeń. Rokowania i wskazówki kiedy dziecko dziecko stawia stopy do środka Kiedy dziecko stawia stopę (nóżki) do środka efekty leczenia są uzależnione od przyczyn problemu. W niektórych przypadkach gdy rotacja wynika ze słabej siły i stabilności mięśniowej z wiekiem może dojść do samoistnej korekcji. W większości przypadków należy jednak wspomóc zmianę wzorca chodu poprzez rozpoczęcie ćwiczeń. W przypadku gdy nieprawidłowy chód wynika z nieprawidłowej budowy struktur kostno-stawowych może być bardzo trudno o poprawę. Najlepsze rezultaty leczenia daje stosowanie ćwiczeń polegających na korekcji ustawienia osi kończyn dolnych. Regularne ćwiczenia z fizjoterapeutą oraz systematyczne wykonywanie ćwiczeń w domu prowadzą do poprawy. Należy pamiętać, że poprawa wzorca chodu wymaga czasu, co jest związane z rozwojem układu ruchu i stabilności mięśniowej dziecka. Czasem mówimy tu o kilku latach, potrzebnego na zmianę wzorca chodu. Masz pytania i wątpliwości dotyczące nieprawidłowego ustawienia stóp u swojego dziecka, umów się ze mną na Konsultację Online Zachęcam do komentowania i zadawania pytań pod artykułem!Przemek Jureczko Jestem fizjoterapeutą i propagatorem zdrowego stylu życia. Moim celem nr 1 jest powrót pacjentów do sprawności. Pisząc i nagrywając dla Was materiały staram się wskazać właściwą drogę do zdrowia i pokazać ile zależy od Ciebie!